Οι Απόγονοι
Ο Ματ Κινγκ, ένας αδιάφορος σύζυγος και πατέρας δύο κοριτσιών, αναγκάζεται να επανεξετάσει το παρελθόν και να δει το μέλλον με διαφορετική ματιά, όταν η σύζυγός του τραυματίζεται σοβαρά σε ένα ατύχημα με ένα σκάφος. Το γεγονός αυτό οδηγεί στη δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης του Ματ με τις κόρες του, ενώ ταυτόχρονα έρχεται αντιμέτωπος με σημαντικά διλήμματα.
Πρωτότυπος Τίτλος: The Descendants
Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν
Ηθοποιοί: Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπο Μπρίτζες, Τζούντι Γκριρ, Σάιλιν Γούντλι
Διάρκεια: 115 λεπτά
Είδος: Δραματική
Μοιράσου το στο Facebook
Προσθήκη στα Αγαπημένα
Καλούτσικη ταινία όχι όμως για Όσκαρ. Ώραια ιδέα να γυριστεί στη Χαβάη για να ξεφύγουμε και λίγο. Αποκάλυψη η κοπελιά που κάνει τη μεγάλη κόρη του Κλούνει.
Η κατάλληλη ταινία για να περάσεις ένα ευχάριστο απόγευμα!εξαιρετικες ερμηνείες απο clooney και την \"κόρη\"του!το τέλος γεμίζει με αισθήματα τρυφεροτητας το θεατή!
kakh. o clooney gia allh mia fora metriotatos.
to koritsaki poly kalo.
Εξαιρετικός ο Clooney...όχι όμως κ η καλύτερη ταινία του Payne! Έχω την αίσθηση πως το sideways ήταν καλύτερο!
Απλή ταινία,μάλλον υπερτιμημενη.
αξιοπρεπής
Απίστευτη ερμηνεία από τον Τζορτζ!!!!!!!!!!!
Μία ταινία που μου πέρασε αδιάφορη, οι Απόγονοι σίγουρα δεν αξίζει τους τίτλους που Έχει κατακτήσει. Ο Κλούνει δεν μου αρεσε και η Χρυσή Σφαίρα πήγε στράφι. Όσο για την υποψηφιότητα για Όσκαρ, απλα ήταν άδικο. Υπερεκτιμημενη. 2 Αστέρια.
Πολυ γλυκια ταινια κ ανθρωπινη!!ο clooney στον πιο προσιτο ρολο π εχει παιξει!η ταινια εχει κ χιουμορ κ συγκινηση!
πολυ καλη ταινία.κινηματογραφική με τα όλα της.
Καλή ταινία με ροή και μια ανθρώπινη καθημερινή ατμόσφαιρα. Βλέπεται ευχάριστα
Πολύ καλο. Με συγκίνησε πολύ στο τέλος
καλή ταινία η οποία μπορεί να βοηθήσει μεγάλη μερίδα ανθρώπων σε παρόμοια φάση..εξαιρετική ερμηνεία από κλούνει και την μεγάλη του κόρη..
Καλό, όχι τίποτα ιδιαίτερο...
Μου αρεσε πολυ. Εξαιρετικος ο Πειν, η ερμηνεια του κλουνει υποδειγματικη
Τι μ λ κια ήταν αυτό!!!!!
kakisth alla mono epidh paizei h saleine
Γιατι τοσα οσκαρ;;;;ελεος! Για κυριακη μεσημερι στο σπιτι καλη ειναι
Μέτρια. Ταινία χωρίς βάθος.
Όμορφη ταινία!
Μετρια ταινια,παντωσ οχι καλυτερη απο το πλαγιως, το πρωτο μισο σε κουραζει λιγο,αλλα το φιναλε ειναι δυνατο κ συγκινει.
Από τις καλύτερες ταινίες χαρακτήρων που έχω δει. Μέσα από μια τόσο λιτή ταινία βγαίνει τόσο πολύ νόημα.
Είναι απλά καταπληκτική ταινία και τη συστήνω ανεπιφύλακτα... Πραγματικά πολύ καλές ερμηνείες ( και απο τη shaillene woodley; Αλεξ στην ταινία, η οποία μετά το τραγικό american teenager έπαιξε εξαιρετικά). Ο Matt King κολλάει γάντι στον Clooney και γενικά ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΤΕ!!!!
Τλ
Πολύ καλή ταινία,με μια σωστή,σοβαρή και μετρημένη ερμηνεία από τον Κλούνεϊ! Από τις πολύ καλές κοινωνικές ταινίες με πολλά μηνύματα!
xalia
Καλή ταινία αλλά όχι η καλύτερη της χρονιάς..
Πολυ καλή να την δείτε.
Ο Ματ Κινγκ, ένας αδιάφορος σύζυγος και πατέρας δύο κοριτσιών, αναγκάζεται να επανεξετάσει το παρελθόν και να δει το μέλλον με διαφορετική ματιά, όταν η σύζυγός του τραυματίζεται σοβαρά σε ένα ατύχημα. Το γεγονός αυτό οδηγεί στη δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης του Ματ με τις κόρες του, ενώ ταυτόχρονα έρχεται αντιμέτωπος με σημαντικά διλήμματα.
Ένας καλός λόγος που πηγαίνουμε κατά διαόλου δεν είναι το σκοτεινό μας παρελθόν αλλά η αδυναμία μας να δημιουργήσουμε μέλλον. Αυτό δηλαδή που καθοδηγείται ως ανάγκη της ύπαρξής μας, είναι η ρίζα ενός προβλήματος που, ενώ οφείλουμε να κατανοήσουμε για να προσπεράσουμε, αφήνουμε πίσω με την ψευδαίσθηση αλλά και την ελπίδα πως δε θα μας ενοχλήσει ξανά. Η αδυναμία αφιέρωσης μιας ζωής που, θέλοντας και μη, οφείλει να γίνει από όποιους επιλέξουν να κάνουν παιδιά είναι η διαβολικώς ευφυής διττότητα του τίτλου αυτής της υπέροχης ταινίας. Αν τα καταφέρεις, έχεις τους άμεσους απόγονους που θα συνεχίσουν προς έναν κόσμο λιγότερο απαισιόδοξο (και αυτή είναι η ελληνική μετάφραση του τίτλου), αν όχι, τότε η προσωπική πορεία που πιθανώς κληρονόμησες, συνεχίζει στους απογόνους του τίτλου με το ερωτηματικό της κατεύθυνσής της: υπάρχει ελπίδα από την κάθοδο (μία ερμηνεία του ρήματος descend στην αγγλική γλώσσα);
Με λίγα λόγια, συνεχίζοντας να επιλέγει τα πορτρέτα ανδρών σε σύγχυση, ο Ελληνοαμερικανός δημιουργός της ανεξάρτητης επιτυχίας Πλαγίως, Αλεξάντερ Πέιν, δε διστάζει να ξεγυμνώσει το βασικό του χαρακτήρα (και δε θα μπορούσε δίχως τη βοήθεια ενός αστεριού του διαμετρήματος του Τζορτζ Κλούνεϊ που ξεγυμνώνεται αντίστοιχα) φτάνοντας στο κόκαλο όσων απέφευγε να αντιμετωπίσει σε μια ολόκληρη ζωή που μάλλον του φέρθηκε πολύ καλά. Κι αν η υποκειμενικότητα μιας καλής ζωής οδηγεί τις πράξεις όλων μας, εκείνο που οδηγεί τη ζωή που ξεκίνησε με την ευνοϊκή τυχαιότητα της γέννησης για τον Ματ Κινγκ, είναι η επιλογή του ίδιου να αφήσει πίσω όλες τις ευθύνες του, πιστεύοντας τυφλά σε μια υλιστική αυτάρκεια για την ποιότητα του μέλλοντός του, με αποτέλεσμα όλα σε μια στροφή της ζωής όπου η τύχη του χαμογελά δείχνοντας τα σπασμένα αλλά κοφτερά της δόντια, να επιστρέφουν για να διεκδικήσουν όσα πιστεύουν πως άξιζαν διαφορετικά.
Αν ο κόμπος στο λαιμό σας πνίγει το ηχηρό ξέσπασμα γέλιου ως αντίδραση στην κωμωδία της ζωής που σερβίρει ο ταλαντούχος Πέιν, σκεφτείτε ξανά πως το γέλιο είναι η μεγάλη λύτρωση από μια κατάσταση τρόμου, εκεί δηλαδή που θα επιστρέψει με την πρώτη ευκαιρία το διαβρωτικό δράμα πίσω από τα λουλουδάτα πουκάμισα και το χαζιοβιόλικο μοτίβο της χαβανέζικης μουσικής.
Πολύ καλή κοινωνική ταινία, με δυνατή ερμηνεία από Clooney
Πείτε τη γνώμη σας: